Planowanie ciąży to zawsze nastawienie na nadejście zmian fizycznych, ale również emocjonalnych. Ciąża na każdym jej etapie, a także we wczesnym macierzyństwie to również wzmożona troska o zdrowie kobiety, a co tym idzie o zdrowie dziecka.

1. Dlaczego kwas foliowy jest tak ważny dla zdrowia przyszłej mamy?
2. Witamina, która chroni płód
3. Kiedy pojawia się wskazanie do sprawdzenia poziomy kwasu foliowego?
4. Jakie mogą być skutki niedoboru folianów?
5. Lepsza dieta, czy suplementy?

Dlatego tak ważne jest,  aby zadbać o odpowiedni poziom kwasu foliowego, czyli bardzo ważnej witaminy z grupy B. To właśnie ona pozostaje w bardzo ścisłym związku z prawidłowym rozwojem maluszka. Z tego powodu każda przyszła i obecna mama powinna wiedzieć o niej więcej i w jakiej sytuacji rozpocząć suplementację.

Dlaczego kwas foliowy jest tak ważny dla zdrowia przyszłej mamy? 

Często zamiennie stosowaną nazwą dla kwasu foliowego jest także folacyna lub po prostu witamina B9. Kluczowe jednak dla każdej mamy jest uświadomienie sobie, że bez tego związku funkcjonowanie organizmu nie będzie prawidłowe. Odgrywa znaczącą rolę przy tworzeniu i dojrzewaniu czerwonych krwinek. Przyczynia się także do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Poza tym odpowiada za syntezę składników DNA i RNA. Jest także bardzo ważna w procesie wytwarzania neurotransmiterów i białek. Bez folacyny nie byłby możliwy poprawny proces podziału komórek. On jest przecież kluczowy w przypadku przyszłych mam, które spodziewają się dziecka. 

Witamina, która chroni płód 

Witamina ta, innymi słowy pozwala na to, aby ciąża przebiegała prawidłowo. Foliany właśnie odpowiadają za ochronę płodu przed pojawieniem się poważnych wad wrodzonych w układzie nerwowym. Mogą to być tak poważne wady jak przepuklina układu nerwowego lub rozszczep kręgosłupa. Duże znaczenie ma tu fakt, że mniej więcej w czwartym tygodniu ciąży kształtuje się u dziecka cewa nerwowa. Nie bez powodu więc lekarze zalecają, aby zatroszczyć się o właściwy poziom kwasu foliowego w organizmie nawet już na etapie planowania dziecka, a bezwzględnie na samym początku ciąży. 

Kiedy pojawia się wskazanie do sprawdzenia poziomy kwasu foliowego? 

Kontrola poziomu kwasu foliowego w organizmie to coś, o czym przypomni każdy lekarz prowadzący. Diagnostyka taka wykonywana jest zwykle właśnie już przy planowaniu ciąży, choć może być też powtórzona w sytuacji, gdyby w trakcie ciąży wystąpiły jakieś niepokojące objawy, które mogłyby świadczyć o niedoborach w tym zakresie. 

Najczęściej lekarz może rekomendować wykonanie badania, jeżeli występują zaburzenia nerwowe lub mięśniowe. Przyczyną mogą być także zmienne nastroje i zakłócone funkcje poznawcze. Badanie wykonuje się także, gdy zauważane jest przewlekłe osłabienie i zmęczenie lub zaburzenia odżywiania. Badanie może być też zalecone w przypadku przyjmowania leków, których skład mógłby oddziaływać na zmianę poziomu folianów. Przykładem są leki przeciw padaczkowe, sulfasalazyna lub metotreksat. 

Sam przebieg badania nie będzie generować żadnego dyskomfortu dla żadnej z mam. Nie jest wymagane żadne specjalistyczne przygotowanie, co dokładnie opisano na przykład tutaj – https://epolmed.pl/badania/kwas-foliowy/. Krew pobierana jest rano, a pacjentka musi być na czczo. Może się także okazać niezbędne odstawienie przed badaniem leków, aby wynik nie był zakłócony. O tym jednak zadecyduje lekarz. Zwykle poziom kwasu foliowego jest oznaczany razem z ilością witaminy B12. 

Jakie mogą być skutki niedoboru folianów? 

Nieodpowiedni poziom kwasu foliowego w organizmie może się objawiać bardzo różny sposób. Niektóre objawy mogą być wręcz subtelne. Może się pojawić senność, bladość skóry, zmęczenie, a także problemy z koncentracją. Zauważana może być także drażliwość i spadek nastroju. Poza tym stale występujące niedobory mogą skutkować wystąpieniem niedokrwistości, co spowodowane jest niskim poziomem hemoglobiny. 

Dla kobiet w ciąży deficyty te są jednak szczególnie groźne, ponieważ poważnie zagrażają zdrowiu dziecka. Niedobory te mogą ostatecznie skutkować, jak wspomnieliśmy rozwijaniem się poważnych wad rozwojowych. Aby usunąć takie niebezpieczeństwo i zadbać o prawidłową profilaktykę zdrowotną, lekarze bardzo często właśnie z tego powodu zalecają włączenie suplementów zawierających kwas foliowy.

Warto też dodać, że jego przedawkowanie jest w statystykach rzadkim problemem. Związek ten, jeżeli występuje w organizmie w nadmiarze, to jest wówczas wydalany z moczem. A nadmiar ten może się pojawić z czysto prozaicznych powodów takich jak np. niekontrolowane przyjmowanie suplementu, a więc stosowanie zbyt dużych dawek. Wówczas mogą się pojawić wymioty, biegunki lub zmiany zachowania. Dlatego należy restrykcyjnie trzymać się zaleceń lekarskich. 

Lepsza dieta, czy suplementy? 

Źródło folianów uznawane jako najskuteczniejsze to po prostu zbilansowana dobrze ustawiona przez dietetyka dieta. Przede wszystkim powinna być bogata w zielone warzywa liściaste. To powinien być jarmuż, brokuły, sałata i szpinak. Nie powinno także zabraknąć awokado, cytrusów, orzechów i jajek. 

Jednocześnie jednak należy mieć na uwadze to, że nawet taki jadłospis, który będzie najzdrowszy i ustalony przez cenionego dietetyka niekoniecznie w każdej sytuacji musi zagwarantować poziom tej witaminy taki, jaki być powinien. Przyczyny mogą być rozmaite takie jak choroby z tzw. grupy ryzyka i związane z nimi przyjmowanie leków, czy też po prostu niezbyt restrykcyjne trzymanie się diety. Dlatego w wielu sytuacjach położnicy i ginekolodzy zalecają kobietom już na etapie planowania ciąży suplementację kwasem foliowym. Najogólniej mówiąc, suplementacja i dieta zawsze muszą iść w parze, aby organizm mógł utrzymać odpowiednią ilość witamin w tym ważnym okresie.

Artykuł Kwas foliowy przed ciążą i w I trymestrze – dlaczego to takie ważne? pochodzi z serwisu Dobryrodzic.pl.

Zdrowo się odżywiasz, ćwiczysz, a jednak tłuszcz na brzuchu uparcie trzyma się swojego miejsca? Jest to bardzo frustrujące, ale pocieszeniem może być fakt, że brzuch to miejsce, w którym najczęściej odkłada się tkanka tłuszczowa i nie ma znaczenia, czy jesteś kobietą czy mężczyzną. Tłuszcz na brzuchu nie jest łatwym przeciwnikiem, a tak przynajmniej mawiają ci, którzy walczą z nim od miesięcy bądź lat. Jednak wiele zależy od diety, aktywności fizycznej, spokojnego snu i krótko mówiąc przyda się w tej walce konkretny spalacz tłuszczu z brzucha! Jak skutecznie pozbyć się oponki?

Uważność, czyli jedzeniowy mindfulness

Jak często sięgasz po jedzenie? Czy w trakcie pracy wchłaniasz bezwiednie przekąski, nie zastanawiając się nawet nad jednym kęsem? Ile razy dziennie sięgasz po jedzenie, gdy nie odczuwasz głodu? Uważność podczas jedzenia może być pomocna w zrzucaniu tłuszczu z brzucha. Inaczej określana jest jako uważna obecność (mindfulness).

Przyczyną nadwagi i tym samym najczęściej oponki na brzuchu jest pochłanianie jedzenia bez zastanawiania się nad tą czynnością. Uważność, skupienie się na powolnym jedzeniu, wyczuwalnych smakach, teksturze, pozytywnie wpływa na ograniczenie spożywanych pokarmów.

Jedzenie nagrodą, jedzenie pocieszeniem

Czy bliskie jest Ci zajadanie szczęścia bądź nieszczęścia? Przyczyną otyłości brzusznej są między innymi fast foody, słodycze, słodzone napoje, kawa urozmaicona kalorycznymi dodatkami. Te ciężkiego kalibru przekąski są często powodem otyłości brzusznej.

Lubimy się nagradzać jedzeniem i nie tylko siebie, lecz naszych bliskich również. By zawsze mieć fit brzuch, zacznij nagradzać się innymi przyjemnościami: lekcje tańca z przyjaciółmi, wypad za miasto do SPA czy karnet na basen. To zdecydowanie zdrowsze rozwiązanie.

Skuteczny spalacz tłuszczu z brzucha- pomocny i bezpieczny

Oporny tłuszcz na brzuchu ma jeden cel- zniechęcić Cię do pracy nad swoją sylwetką! Jeśli jesteś w takim momencie, koniecznie zainwestuj w dobre suplementy, które przynoszą rezultaty. Na przykład stosując Fat Remover, schudniesz kilka kilogramów w ciągu miesiąca. Ten spalacz nie tylko hamuje apetyt, ale również kolejny tłuszcz, który chciałby osiąść na Twoim brzuchu.

Fat Ramover zawiera tylko naturalne składniki, są to: ekstrakt z niepalonych ziaren kawy, papryki, trawy jęczmiennej i garcinia cambogia. Działa wielotorowo, m.in. spalając tkankę tłuszczową poprzez zwiększenie termogenezy. Jest dobrym wsparciem przed treningiem, dając energetycznego kopa, wyciągniesz z niego więcej. Twój brzuch stanie się płaski szybciej niż myślisz.

Naturalny skład to bezpieczeństwo stosowania. Producent zaleca tylko dwie kapsułki dziennie, do osiągnięcia dobrego efektu.

Naturalne spalacze tłuszczu

Przy wyborze spalacza tłuszczu z brzucha warto zerknąć na rankingi. Z pewnością ułatwi to wybór najlepszego dla siebie. Oprócz suplementów możesz też włączyć do codziennej diety kilka produktów, które pomagają w spalaniu tkanki tłuszczowej. Są to:

• papryka,

• napar z pokrzywy,

• pieprz kajeński,

• czosnek,

• czerwona herbata,

• cynamon.

Bardziej pikantne jedzenie, ale przygotowane w domu, z dobrych jakościowo produktów, może wpływać na szybszą utratę kilogramów. Oczywiście, gdy serwowane są porcje dostosowane do potrzeb konkretnej osoby, a nie talerz razy dwa!

Co zaburza proces odchudzania?

Zdarza się, że to niuanse zaburzają dietę i waga nie spada. Nie wystarczy dobry spalacz tłuszczu z brzucha, konieczne jest również:

• zadbanie o dobry sen (!) – to absolutna podstawa, powinien on trwać około 7 godzin na dobę,

• jedzenie w spokoju- pośpiech może wpływać na wchłanianie większych porcji niż to konieczne (!),

• picie odpowiedniej ilości wody- metabolizm podkręcisz dodając do napojów lód,

• zadbanie o odpowiednią temperaturę w sypialni- spadkowi wagi sprzyja niższa temperatura.

Zajadanie, podjadanie, przejadanie się to problem, który dotyka coraz więcej osób. Rozwiązaniem jest wstanie z kanapy, opracowanie nowej strategii na życie i trzymanie się wytyczonej ścieżki.

Artykuł Chcesz mieć płaski brzuch? Oto najlepsze sposoby i skuteczne spalacze tłuszczu pochodzi z serwisu Dobryrodzic.pl.

Witaminy dokładnie tak, jak inne składniki odżywcze są nam potrzebne do prawidłowego funkcjonowania i dobrego samopoczucia. Są stosunkowo młodym odkryciem w dziedzinie nauki – poznano je dopiero sto lat temu. Dzisiaj wiedza o nich jest niezwykle powszechna i szeroka. Możemy je podzielić na dwie kategorie: rozpuszczalne w tłuszczach i w wodzie. Jakie są ich właściwości i jak wspierają nasz organizm w codziennym funkcjonowaniu?

Wspierają prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego

Witaminy wspierają funkcjonowanie układu nerwowego. Sprawiają, że możemy zachować zdrowie psychiczne i wysoką sprawność umysłową. Do najczęściej łączonych z układem nerwowym witamin zaliczane są te z grupy B. Wit. b12 wspomoże twój układ nerwowy, tak by działał prawidłowo. Inne witaminy z grupy B, jak witamina B1, B2, PP i B6 również mają niebagatelne znaczenie dla tego układu.

System nerwowy to jeden z podstawowych układów ludzkiego organizmu. Dzięki niemu możemy odbierać wszelkie bodźce zewnętrzne i wewnętrzne. Układ nerwowy odpowiednio przetwarza dostarczane mu bodźce i reaguje na nie, np. odczuwanym bólem. Jest on potężnym mechanizmem dla organizmu, dzięki któremu możemy oddychać, nasze serce i wszelkie narządy pracują, a hormony są odpowiednio regulowane i wydzielane.

Wspomagają układ odpornościowy

Jako główną przyczynę braku odporności podaje się nieodpowiednią dietę, ubogą w witaminy. Są one niezwykle istotnym czynnikiem w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego. Składniki takie jak witaminy wspierają organizm na trzech poziomach:

1. Bariery fizycznej (skóra i śluzówka),
2. Odporność komórkowa,
3. Produkcja przeciwciał.

Do witamin szczególnie istotnych we wsparciu systemu odpornościowego zaliczamy przede wszystkim witaminę C, E, cynk, kwas foliowy, selen, a także witaminy z grupy B. Tutaj również wit. b12 wspomoże prawidłowe funkcjonowanie odporności na poziomie komórkowym. Najlepsze witaminy to te, znajdujące się w produktach spożywczych. Zarówno w przypadku dzieci, jak i dorosłych.

Zmniejszają poczucie zmęczenia i znużenia

Dzisiejszy świat nie jest dla nas zbyt łaskawy i dostarcza nam wielu atrakcji, bodźców i zadań, które mogą prowadzić do uczucia zmęczenia i znużenia. Nasze życie jest niezwykle intensywne i powoduje brak czasu zarówno na zdrowe jedzenie, jak i odpowiednią dawkę snu. Niedobory witamin mogą potęgować ten stan. Jednak odpowiednia podaż witamin, zawartych w dobrze zbilansowanej diecie może skutecznie zmniejszyć uczucie zmęczenia, poprawić koncentrację i podnieść nastój.

Zapobiegają wielu chorobom

Witaminy zapobiegają powstawaniu wielu chorób już na poziomie podziałów komórkowych po zapłodnieniu. Dlatego też kobietom przygotowującym się do ciąży i w trakcie ciąży, które szczególnie narażone są na niedobory, zaleca się przyjmowanie dodatkowej suplementacji, m.in. kwasu foliowego czy witaminy D. Zapobiegają one też wielu chorobom wynikającym z niedoborów: krzywicy, kurzej ślepocie, beri beri, szkorbutowi i niedokrwistości.

Odkrycie witamin było więc przełomowe dla zdrowia i życia ludzi, znacząco poprawiając ich komfort i funkcjonowanie.

Uczestniczą w metabolizmie cukrów, tłuszczów i białek

Witaminy wspomagają metabolizm cukrów, tłuszczów i białek. W przypadku cukrzycy są szczególnie istotne, bo pomagają utrzymać cukier na właściwym poziomie, zapobiegając hipoglikemii. Najbardziej istotne witaminy dla cukrzyków, to m.in. witamina D, witamina B6, a także wszelkie witaminy wspierające funkcjonowanie układu nerwowego. Również dla zdrowego człowieka bardzo istotne jest utrzymywanie prawidłowego poziomu cukru we krwi, które przyczynia się do zmniejszenia ryzyka powstania cukrzycy tupu II i insulinooporności.

Tyle dobra dają nam wszelkie witaminy, zawarte zarówno w dobrze zbilansowanej diecie i prawidłowej suplementacji. A ty? Wiedziałeś o tych wszystkich właściwościach?

Artykuł Pięć właściwości witamin, które warto znać. Wiedziałeś o wszystkich? pochodzi z serwisu Dobryrodzic.pl.

Wybór lekarza, do którego się udajemy, kiedy mamy poczucie, że doznajemy jakiegoś rodzaju uszczerbku na zdrowiu zawsze jest rozwiązaniem trudnym. Tym bardziej więc warto mieć świadomość, w ramach jakich specjalistów możemy wybierać. Wiele osób z marszu uda się do lekarza rodzinnego, co nie zawsze może okazać się wyborem słusznym, bo tym wartościowym wyborem okazuje się internista. Kim jest taki lekarz, czym odróżnia się od lekarza rodzinnego oraz co właściwie leczy? Poniżej znajdują się zwięzłe, ale treściwe odpowiedzi na wszelkie te pytania. W sam raz, by jeszcze namyśleć się przed pierwszą wizytą. 

Internista – kim jest, co leczy?

Internista, najkrócej ujmując, to specjalista od chorób wewnętrznych. Kolejnym wyrażeniem, które charakteryzuje pracę takiego lekarza, jest „holizm„, bo internista to osoba zajmująca się organizmem człowieka w sposób całościowy – czyli właśnie holistyczny – jednak bez naleciałości magicznych, czy medycyny alternatywnej, które często, niepotrzebnie towarzyszą temu pojęciu. Tu holizm wynika z tego, że internista zajmuje się leczeniem wszelkich układów w ciele pacjenta, stąd też posługuje się na tyle szeroką wiedzą, że może spojrzeć na człowieka jako całość (np. konfrontując jeden układ z drugim, co jest pomocne choćby wtedy, gdy lekarze zajmujący się specjalnościami przepisali dwa różne leki, a pacjent nie jest pewny, czy może przyjmować specyfiki łącznie, bez szkody dla organizmu). Celem internisty z zasady jest wyleczenie organizmu jako całości, a nie tylko jego poszczególnych elementów. W skład obowiązków internisty wchodzi profilaktyka, diagnozowanie, jak i leczenie chorób, a internistów spotkać możemy tak w szpitalach, na oddziałach chorób wewnętrznych, w gabinetach lekarskich oferujących podstawową opiekę zdrowotną, a także na pogotowiu.

To lekarze, do których pacjenci zgłaszają się często w pierwszej kolejności (związek pomiędzy pojęciem lekarza pierwszego kontaktu, a internistą przedstawiony jest w akapicie poniżej), a internista albo skierowuje pacjenta do lekarza o bardziej szczegółowej specjalności, albo jedynie zleca konsultacje z takim lekarzem, jednocześnie nadal sprawując opiekę nad pacjentem. Do uprawnień i obowiązków internisty należą udzielanie zleceń, lekarskich, wystawianie recept, przepisywanie leków, skierowywanie na rehabilitację bądź ważne konsultacje. Internista cechuje się więc nie tylko pełną wiedzą, ale i pełnymi uprawnieniami. Doprecyzowując jeszcze, internista zajmuje się diagnozowaniem chorób układu krążenia i układów: pokarmowego, oddechowego, kostno-stawowego, odpornościowego, moczowego, chorób tarczycy, chorób metabolicznych i chorób alergicznych. Ma możliwość ocenienia prawidłowego funkcjonowania wszystkich narządów, przez co istnieje duże prawdopodobieństwo, że to właśnie od internisty uzyskamy najszybszą i najtrafniejszą diagnozę, czy nie mniej trafną wskazówkę, skierowującą, trafnie, na kolejne lekarskie badania. 

Internista a lekarz rodzinny i lekarz pierwszego kontaktu  

Internista okazuje się pojęciem tak mglistym, że często mylone jest z innymi pojęciami, takimi jak „lekarz domowy” lub „lekarz pierwszego kontaktu”. W pierwszym wypadku różnica pomiędzy internistą, a lekarzem rodzinnym jest znacząca, po polega na różnicy w specjalizacjach. Pamiętajmy, że lekarz internista zajmuje się tylko osobami dorosłymi, a zarazem wyłącznie chorobami wewnętrznymi, przez co rozmija się w zakresie obowiązków z lekarzem rodzinnym, do którego mogą udać się także dzieci, bo w zakres jego wiedzy wchodzi m.in. znajomość pediatrii. „Lekarz rodzinny”, zgodnie z nazwą, zajmie się wszystkimi członkami rodziny, internista natomiast tylko tymi, którzy ukończyli już 18 rok życia. Z kolei „lekarz pierwszego kontaktu” to termin na tyle szeroki, że pod jego „parasolem” mogą funkcjonować tak lekarz rodzinny, jak i internista. To, do kogo zwrócimy się w pierwszej kolejności zależy od trapiącego nas problemu. Jeżeli i to rozróżnienie nie jest wystarczająco jasne, warto zapoznać się z informacjami na stronie przychodni, która oferuje wizyty u internisty, np. https://innova-med.pl/interna-choroby-wewnetrzne/. Wizyta, telefon lub chociażby przejrzenie strony takiej placówki z pewnością rozwieje wszelkie możliwości. W pierwszej kolejności ustalmy, czy internista faktycznie jest dla nas i może nam pomóc, to najważniejsze. W każdym z tych przypadków, także wybierając internistę, szukajmy osoby empatycznej, otwartej na pacjenta, dociekliwej. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że to od internisty właśnie zależeć będą dalsze losy pacjenta. Losy te z pewnością potoczą się dobrze, jeżeli wybierzemy lekarza nie tylko o szerokiej wiedzy, ale także o wysokiej etyce i wartościowym charakterze, które poleca się, chociaż w miarę wnikliwie ocenić.  

Internista to lekarz, bez którego medycyna nie może się obyć. Choćby z tego względu warto rozważyć takiego specjalistę podczas decydowania, jakiego lekarza wybierzemy. We współczesnym świecie, którego elementy są złożone i wzajemnie połączone, podobne bywają choroby i to internista może okazać się lekarzem najbardziej „na czasie”, nie tyle pod względem popularności, co w takim znaczeniu, że najszybciej określi, jaka dolegliwość trapi pacjenta. 

Artykuł Gdy nie wiesz co Ci dolega – internista na pomoc w diagnostyce pochodzi z serwisu Dobryrodzic.pl.

Batony proteinowe znajdziemy w zwykłych marketach, ale też w sklepach ze zdrową żywnością lub na siłowniach. Stały się w ostatnich latach bardzo popularne, jednak mają też przeciwników. Czy w takim razie warto się nimi interesować, czy lepiej sobie odpuścić?

To, czy baton jest dobrą propozycją na przekąskę, w dużej mierze zależy od tego, jaki jest jego skład. Na rynku są produkty różnych producentów. Jedne batony mają świetne składniki, które dostarczają do organizmu białko, witaminy i minerały. Inne z kolei mają mnóstwo cukru, tłuszczy trans i emulgatorów, więc trudno mówić, by niosły dla zdrowia szczególną wartość.

Czy to przekąska dla każdego?

Po batony proteinowe najczęściej sięgają sportowcy. Ich podstawowym składnikiem jest białko, które jest niezbędne do budowania masy. Poza tym do 30 minut po intensywnym treningu należy zjeść pełnowartościowy posiłek. Będąc na siłowni lub z dala od domu raczej trudno o to, by takowy przygotować. Z pomocą przychodzą właśnie batony proteinowe. Zakładając, że wybraliśmy produkt dobrej jakości, w bardzo krótkim czasie można do organizmu dostarczyć białko i inne niezbędne składniki.

Jednak batony proteinowe nie są tylko dla sportowców. Jeżeli dbamy o zdrowe odżywianie lub chcemy się odchudzać, również możemy je wziąć pod uwagę. Będą znacznie lepszą propozycją na szybką przekąskę niż przetworzone i kaloryczne batony z czekoladą, karmelem itd. Pamiętajmy przy tym, że skład batona proteinowego odpowiada jednemu pełnemu posiłkowi. Zatem jeśli decydujemy się włączyć je do diety, niech rzeczywiście będą głównym posiłkiem. To dobra propozycja na przykład kiedy w pracy nie mamy drugiego śniadania. Nie podjadajmy ich natomiast między posiłkami – są kaloryczne, a to mogłoby się odbić na naszej wadze.

Przeciętnie batony proteinowe mają mniej więcej 200 kcal, czyli tyle, co duży talerz płatków owsianych z mlekiem. Dlatego też nie jedzmy takiego batona niż raz dziennie. W przeciwnym razie możemy mieć kłopot z nadprogramowymi kilogramami.

Co z tym składem? Czyli które batony są zdrowe, a z których zrezygnować

Już kilkukrotnie wspomnieliśmy o tym, że w pierwszej kolejności należy przyjrzeć się składowi. Najczęściej w batonie jest między 20 a 40 proc. białka. Warto jednak skupić się nie tylko na tym, ile białka zawiera przekąska, ale też, jaki to jest rodzaj białka. Bez obaw możemy sięgać po te, w których znajduje się izolat białek, a także białko serwatkowe WPC 80. Dostarczają one wszystkich aminokwasów. Warto również zwrócić uwagę na to, czy w składzie są witaminy C, E i witaminy z grupy B. Ponadto mogą się pojawić składniki mineralne jak magnez.

Wiemy już, co można wybrać, ale trzeba byłoby się zastanowić, czego unikać. Jeżeli widzimy, że lista składników jest długa, od razu zachowajmy ostrożność. Dobrej jakości batony proteinowe mają prosty i krótki skład. Oprócz tego przeanalizujmy, czy w produkcie nie znajdują się tłuszcze nasycone i trans, a także syrop glukozowo-fruktozowy, cukry proste i alkohole cukrowe.

Artykuł Baton proteinowy – to dobra, czy zła przekąska? Odpowiadamy! pochodzi z serwisu Dobryrodzic.pl.

Dlaczego Twoje dłonie i stopy są zimne jak lód i mają nieestetyczną barwę? To dość często występująca przypadłość – wiele osób żartuje z niej, że zimne stopy i dłonie oznaczają gorący temperament, a zjawisko jest inspiracją do humorystycznych obrazków w Internecie (każdy mężczyzna przed snem „uwielbia” nagle poczuć zimne stopy swojej wybranki na swoich plecach”). Jednak żarty na bok – czy wiesz, co zimne stopy sygnalizują w związku z funkcjonowaniem Twojego organizmu?

Nieprawidłowa cyrkulacja krwi

To najczęstszy powód zimnych jak lód kończyn – niedokrwistość sprawia, że kończyny są zimne. Może ona być efektem wielu czynników, chorób serca, lub w przypadku zdrowych osób, z brakiem aktywności fizycznej. W takiej sytuacji, kończyny są zimne także w ciepłe dni. W normalnych warunkach, niedokrwistość występuje przy ujemnych temperaturach – dochodzi do skurczu drobnych tętniczek stóp i rąk, a dalej do ich niedokrwienia. Palce u rąk stają się wtedy blade, a potem woskowo-białe, lub sine. Dlaczego tak się dzieje? Gdy jest zimno,  układ krążenia stara się przede wszystkim utrzymać  narządy wewnętrzne we właściwej temperaturze. Następuje więc wzmożony transport krwi w obręb klatki piersiowej i brzucha. W efekcie dochodzi do zmniejszenia przepływu krwi przez naczynia krwionośne zaopatrujące kończyny dolne i górne, co potęguje uczucie zimna. Jednak takie chwilowe wychłodzenie stóp i dłoni nie jest powodem do niepokoju. Jeśli jednak zimne stopy i ręce dokuczają przez cały rok, nawet latem, może to wskazywać na poważne dolegliwości

Nieodpowiednie skarpetki

Skarpetki ze zbyt ciasnym ściągaczem, które wpijają się w skórę nóg, a także podkolanówki oraz pończochy samonośne mogą ograniczać, a nawet blokować przepływ krwi poniżej ucisku, co wywołuje uczucie marznięcia stóp. Najlepiej wybierać skarpetki szerokie i niezbyt ciasne ściągacze. W przypadku rajstop te oznaczone rysunkiem spirali otaczającej łydkę. Z kolei zapinając zegarek, należy pamiętać, że pomiędzy paskiem a nadgarstkiem powinien zmieścić się palec.

Stojący/siedzący tryb życia

Monotonna praca, długotrwałe przebywanie w jednej pozycji, również mogą przyczynić się do zaburzenia przepływu krwi. Podczas długotrwałego stania należy przenosić ciężar z nogi na nogę lub wspinać się na palcach, a podczas wielogodzinnego siedzenia lepiej nie zakładać nogi na nogę, tylko co jakiś czas wykonywać ćwiczenia stóp.
Stres

Zdarza się, że system nerwowy pobudzony stresem i lękiem, przechodzi w tryb „walki” lub „ucieczki” – taka jest nasza pierwotna natura, organizm robi wszystko, by przetrwać. W sytuacjach stresowych dochodzi do wyrzutu zwiększonych ilości adrenaliny, co prowadzi do skoncentrowania krążenia wokół narządów niezbędnych dla przeżycia, tj. serca i mózgu. Niektórzy ludzie z przewlekłymi stanami lękowymi mają również problemy z chronicznie zimnymi stopami.

Zimne stopy i dłonie – przyczyny. Leki i chemikalia

Zimne stopy i dłonie mogą się pojawić także u osób stosujących niektóre leki – przede wszystkim beta-blokery, pochodne alkaloidów sporyszu, doustne środki antykoncepcyjne, cytostatyki, interferon. Ziębnięcie kończyn występuje także przy zatruciu ołowiem, talem i innymi związkami chemicznymi.

Zimne stopy i dłonie – przyczyny. Papierosy i alkohol

Nikotyna powoduje skurcz naczyń krwionośnych, a w następstwie zmniejszenie ukrwienia palców stóp i rąk, przez co spada ich temperatura. Krańcowe partie ludzkiego ciała z założenia są słabiej ukrwione i dotlenione, zatem pogorszenie krążenia (nikotyna powoduje kurczenie i zwężanie naczyń krwionośnych) może już być wyraźnie odczuwalne. Natomiast alkohol zwiększa utratę ciepła poprzez ciało.

Zimne stopy i dłonie – na jakie choroby mogą wskazywać?

Zimne stopy i dłonie zwykle wskazują na problemy z krążeniem – najczęściej na zakrzepicę żył głębokich. Jest to bardzo groźna choroba, która przez wiele lat przebiega bezobjawowo. Zakrzepy krwi, które tworzą się w żyłach nóg, stopniowo powiększają się, po czym nagle odrywają i płyną wraz z krwią do głównych naczyń płucnych. Tam mogą utworzyć zator, który może przyczynić się do śmierci. Jeśli nie dość, że nogi nadmiernie ci marzną, to jeszcze drętwieją, mrowią, niemal „omdlewają”, źle znosisz wysiłek fizyczny – niewykluczone, że masz problem z tętnicami lub żyłami kończyn dolnych i trzeba skontrolować przepływy.

Podstawowe problemy metaboliczne

Jedną z najczęstszych przyczyn zimnych stóp jest niedoczynność tarczycy. Hormony tarczycy kontrolują metabolizm i temperaturę ciała, a niedostateczna ilość może prowadzić do zimnych stóp. Jednostką chorobową, która może być potencjalną ich przyczyną jest także cukrzyca. U niektórych chorych rozwija się neuropatia – uszkodzenie nerwów, które powodują zakłócenie czucia w dłoniach i stopach, powodując częste bolesne mrowienie.

Anemia

Powoduje nie tylko wzmożone uczucie zimna, ale także często towarzyszą jej i inne objawy (nadmierne zmęczenie, bladość skóry, kołatanie serca, słabe włosy i paznokcie). Zwykle anemia atakuje kobiety, zwłaszcza te, które mają obfite miesiączki, niedawno rodziły, ale i niewłaściwie się odżywiają. To złożona dolegliwość, nie zawsze wystarczy banalna suplementacja żelaza. Ważne jest ustalenie przyczyny niedokrwistości, a te są różne, od banalnych (niedobór żelaza, witamin z grupy B) poprzez krwawienia wewnętrzne, skazę krwotoczną, a skończywszy na chorobie nowotworowej.

Dobre kapcie, czy mogą pomóc.

Wszyscy wiemy, że ocieplane buty dają nam komfort chodzenia w zimne a nawet bardzo mroźne dni, zapewniając dodatkowe ciepło naszym stopom. Pytanie czy ciepłe kapcie dają nam ten sam komfort? I tak i nie…, ocieplane kapcie sztucznymi materiałami mogą powodować nadmierne pocenie stóp, a szczególnie istotne jest to dla dzieci do 6 roku życia, gdzie małe stópki często bardziej się pocą niż u dorosłych.

Slippers Family

Kapcie dla dzieci to nie tylko komfort i wygoda dla stopy dziecka, To przede wszystkim dbanie o prawidłowy rozwój Twojego dziecka, bo stópki małych dzieci powinny być bezpieczne zawsze i wszędzie. Zadbaj o najlepsze kapcie by twoja wyprawka przedszkolna była kompletna. Bardzo ważne jest, aby dzieci, zwłaszcza w pierwszych latach swojego życia miały odpowiednio dopasowane obuwie, także, a może przede wszystkim wszędzie tam, gdzie spędzają dużo czasu – w domu, przedszkolu, żłobku.Buty dla dzieci powinny mieć odpowiednio wyprofilowaną i dopasowaną podeszwę, zapewniać prawidłowy rozwój i pracę stopy dziecka. Niezwykle ważne jest także, by kapcie dziecięce były miękkie, sięgały za kostkę aby zapewnić stabilizację nogi. Kluczowa dla bezpieczeństwa dziecka jest antypoślizgowa podeszwa i łatwe zakładanie by kapcie do przedszkola, czy do żłobka kojarzyły się dziecku z przyjemnością i zabawą. By dziecko czuło się pewniej w przedszkolu warto wybrać modele kolorowe z motywem zwierzątek, np. zebra, tygrys, gepard, czarna pantera, koala czy żyrafa. Podsumowując: Idealne i najlepsze kapcie dla dzieci do przedszkola są bezpieczne, zdrowe, wygodne i komfortowe, z naturalnych materiałów i oczywiście piękne. Pamiętać jedynie trzeba jak prawidłowo dobrać rozmiar obuwia by kapcie dziecięce pasowały do żłobka, do domu i przedszkola. Najlepsze kapcie dla dzieci ma Slippers Family. Bo kapcie dziecięce to podstawa!

Artykuł Wiecznie zimne stopy? 9 przyczyn, które powodują chłód stóp pochodzi z serwisu Dobryrodzic.pl.

Nadżerki w obrębie szyjki macicy mogą pojawiać się w dowolnym momencie, czasem występują u młodych dziewczyn, czasem w ciąży, ale również u dojrzałych kobiet. Jest to dolegliwość, którą bardzo łatwo wykryć i zdiagnozować w czasie rutynowego badania ginekologicznego, któremu każda z nas powinna poddawać się regularnie. Co istotne, jeśli nadżerka zostanie wcześnie wykryta jest całkowicie niegroźna, a jej leczenie zdecydowanie łatwiejsze. Czym właściwie jest nadżerka? Jest to ubytek tkanki tkanki nabłonkowej, wyścielającej szyjkę macicy. Mówiąc kolokwialnie- obrazowo to taka ranka- obtarcie, które zaniedbane może przekształcić się w rodzaj owrzodzenia.

Skąd się biorą nadżerki?

Podstawowymi przyczynami ich pojawiania się są szkodliwe grzyby, bakterie i wirusy. Jednak u niektórych kobiet ich wystąpienie ma związek ze zmianami hormonalnymi. Jednocześnie badania potwierdziły, że nadżerki zdecydowanie powszechniej pojawiają się u kobiet, które są aktywne seksualnie, korzystają z tamponów, co mogłoby również sugerować uszkodzenia mechaniczne.

Jak objawiają się nadżerki?

W większości przypadków objawy są skąpe lub całkowicie niewidoczne, a sama dolegliwość wykrywana wówczas w czasie rutynowego badania u ginekologa. U niektórych pan pojawiają się upławy i bardziej obfita wydzielina z pochwy. Z kolei przy stanach zaawansowanych może wystąpić również krwawienie. Sporadycznie odnotowuje się również pojawiania się bólów brzucha oraz okolicy krzyżowej.

Diagnostyka

Zawsze lepiej jeśli nadżerka zostanie odpowiednio wcześnie wykryta lub jeśli chociaż będziemy zdawać sobie sprawę z zagrożenia nią czyli z występowania określonych bakterii, grzybów i wirusów we florze bakteryjnej naszej pochwy. Można to stwierdzić na podstawie prostego badania cytologicznego, które zaleca się wykonywać raz do roku. Po uzyskaniu wyniku lekarz podejmie ewentualne decyzje związane z dalszym postępowaniem.

Leczenie nadżerki

Jeśli stwierdzona nadżerka jest we wczesnym stadium, to zwykle nie ma konieczności podejmowania leczenia. Zaleca się jedynie regularne kontrole ginekologiczne i powtarzanie badan cytologicznych w celu obserwowania jej rozwoju. Niekiedy już na tym etapie lekarze zalecają stosowanie globulek dopochwowych o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwbakteryjnym.

Jedną z metod leczenia nadżerek jest koagulacja chemiczna. Zabiegi polegają na przykładaniu do powierzchni zmiany specjalnych chemicznych preparatów, które mają za zadanie zniszczenie chorobotwórczych drobnoustrojów. Mimo wszystko metoda ta nie cieszy się dużą popularnością, gdyż wymaga sporo czasu, a dodatkowo na ścianach macicy mogą wytworzyć się zrosty.

Elektrokoagulacja czyli najprościej mówiąc wypalanie prądem stosuje się w leczeniu większości nadżerek. Zabieg ten nie zajmuje wiele czasu i w większości przypadków nie stosuje się znieczulenia. Bardziej wrażliwe pacjentki otrzymują znieczulenie miejscowe. Na ścianach szyjki macicy może dojść do pojawienia się blizn, w związku z czym wyklucza się ten zabieg u kobiet, które planują dzieci, gdyż mogłoby w ten sposób dojść do wystąpienia komplikacji przy porodzie.

Bezpieczniejszą metodą dla kobiet, które jeszcze nie rodziły lub planują kolejne dzieci jest kriokoagulacja. W czasie zabiegu doprowadza się do zamrożenia miejsc zmienionych chorobowo, Jest to szybki zabieg, który można wykonać w znieczuleniu miejscowym. Dodatkowo jest to rozwiązanie wyróżniające się wysoka skutecznością również w leczeniu nadżerek w zaawansowanym stadium rozwoju.

Artykuł Nadżerki i ich skuteczne leczenie pochodzi z serwisu Dobryrodzic.pl.

Przyjmuje się, że połóg trwa 6 tygodni po porodzie. Jest to wyjątkowy, ale i trudny czas. Wówczas nasz organizm, nasze ciało dochodzi do siebie bo trudnym i wyczerpującym czasie ciąży oraz porodu. W tym czasie widoczne są liczne dolegliwości poporodowe, ważne jest żeby się oszczędzać, spać gdy dziecko śpi i w miarę możliwości odpoczywać. Dodatkowo organizm może być wówczas silnie osłabiony i pojawiają się również niezwykle silne emocje.

Co jeszcze można zaobserwować w czasie połogu?

U większości kobiet dochodzi do znaczącego spadku masy ciała, czasem wynosi on nawet kilkanaście kilogramów. Gojenie się krocza po porodzie lub blizny po cesarskim cięciu, charakterystyczne jest również obkurczanie się macicy, dodatkowo po tym czasie zwykle jajniki na nowo podejmują swoje czynności – przez to mówi się o braku płodności w czasie połogu, jednak wiele zależy tu od konkretnego organizmu, czasem może to być mniej niż sześć tygodni. Jeśli pokarm w piersiach nie pojawił się od razu po porodzie, to w czasie połogu jest duża szansa na pobudzenie laktacji.

Rekonwalescencja w czasie połogu

Poród jest ogromnym wysiłkiem dla organizmu, niezależnie od tego w jaki sposób przebiegnie. W czasie połogu nasz organizm przechodzi rekonwalescencję czyli wraca do pełni swoich sił. W tym czasie macica może się oczyszczać, widoczne będą więc krwawienia, szczególnie w pierwszym tygodniu, później wydzielina może być śluzowa. Zwykle pierwsza miesiączka pojawia się już po połogu, gdy jajniki wznawiają pracę, zdaniem wielu kobiet jest wyjątkowo obfita i bolesna. Warto pamiętać, że w czasie połogu zakazane jest stosowanie tamponów, warto więc wcześniej zakupić większą ilość podpasek.

Jakie objawy mogą niepokoić?

Istnieje jednak grupa objawów, które mogą być niepokojące i przy ich pojawieniu się powinniśmy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, aby sprawdzić czy wszystko przebiega właściwie. Pośród nich wymienić należy bardzo intensywne krwawienia, przybierające na sile i nie ustające, odchody o nieprzyjemnym gnilnym zapachu i zmieniające kolor, Z macicy wydostają się większe kawałki tkanek, odchody nagle nie są wydalane przez kilkanaście godzin, temperatura ciała utrzymująca się powyżej 38 stopni Celsjusza.

Gojenie się ran

Obrzęk i dyskomfort w okolicach intymnych może występować u większości kobiet po porodzie, niezależnie od tego czy doszło do nacięcia lub pęknięcia krocza. Warto dbać o to aby rana miała jak najwięcej dostępu do świeżego powietrza, można stosować maści z kwasem hialuronowym lub poduszki z dziurką, żeby nie siedzieć na samej ranie. Istotna będzie również odpowiednia higiena po każdorazowym skorzystaniu z łazienki, jak również zimne okłady, które mogą skutecznie uśmierzać ból.

Po porodzie warto korzystać jedynie ze sprawdzonych kosmetyków do higieny intymnej, hipoalergicznych, do których nasza skóra jest przyzwyczajona. Unikniemy w ten sposób niepotrzebnych podrażnień.

Często zauważanym przez kobiety objawem jest wydalanie niezwykle dużej ilości moczu w pierwszych dobach po porodzie. Może to być nawet 3 litry na dobę – jest to całkowicie normalne i prowadzi do obniżenia nadmiaru płynu tkankowego. Jednak konsekwencją może być zakrzepica, dbajmy więc również aby stopniowo zwiększać ilość ruchu po porodzie – najlepszym rozwiązaniem będą stopniowo coraz dłuższe spacery.

Artykuł Połóg – wyjątkowy okres w zyciu kazdej mamy – jak odpowiednio o siebie zadbać pochodzi z serwisu Dobryrodzic.pl.

Ciąża, poród i pierwsze miesiące po narodzinach dziecka uznawane są przez wiele osób za najszczęśliwszy czas w życiu każdej kobiety. Problem w tym, że nie zawsze tak jest i często nie jesteśmy w stanie tego pojąć i właściwie pomóc kobiecie, które tego realnie potrzebuje. Jednocześnie świeżo upieczone mamy w wielu takich przypadkach same siebie nie rozumieją i nie zdają sobie długo sprawy, że dzieje się coś złego. Co może zwiastować depresję poporodową? Jak ją rozpoznać i jaka pomoc będzie skuteczna? O co koniecznie trzeba zabrać, aby ten wyjątkowy okres istotnie był szczęśliwy?

Depresja poporodowa – czym dokładnie jest?

Pojawia się ona u części kobiet, krótko po narodzinach ich dziecka. W niektórych przypadkach udaje się określić przyczynę pojawienia się takiego stanu, jednak najczęściej pozostaje ona nieznana. Pojawienie się tej choroby jest niezwykle trudne dla kobiety, zwykle nie może się ona z nią pogodzić i wypiera się jej istnienia, szczególnie w sytuacji, gdy dziecko było wyczekiwane. Pojawia się poczucie, że sobie nie poradzi, że nie sprawdzi się w roli matki, że jest złą matką. Taki kierunek myślenia czasem utrzymuje się tygodniami lub miesiącami.

Jeśli mamy do czynienia z łagodną postacią choroby, to zwykle do jej przezwyciężenia i radzenia sobie na co dzień wystarczające okazuje się wsparcie osób bliskich. Jeśli jednak sytuacja jest poważniejsza, kobieta powinna zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, zgłosić swoje obawy ginekologowi w czasie kontrolnej wizyty, położnej gdy odwiedzi ją w domu lub najlepiej udać się po pomoc psychiatryczną.

Jak często się pojawia i jak się objawia?

Nie ma dokładnych danych z uwagi na częste przypadki łagodnej depresji, które nie są poddawane leczeniu, jednak uznaje się, że mniej więcej jedna na dziesięć kobiet rodzących ma objawy depresji poporodowej.

Dominujące są objawy depresyjne: smutek, przygnębienie, a jednocześnie bywają lepsze i gorsze dni. Pojawia się również nadmierna drażliwość, rozdrażnienie, niestety w konsekwencji często obrywa się dzieciom lub partnerowi, a wszyscy bliscy tak naprawdę, nie wiedzą co się dzieje. Częstym objawem depresji poporodowej jest niezwykle silne zmęczenie, porównywane do tego przy ciężkiej chorobie fizycznej, kiedy z trudem podnosimy się z łóżka. Dodatkowo mimo często silnego zmęczenia doskwiera bezsenność – problemy z zasypianiem czy niepotrzebne budzenie się o wczesnych porach.

Objawów depresji poporodowej jest zdecydowanie więcej. Częsty jest brak apetytu i zapominanie o jedzeniu, wszystko wokół przestaje interesować i cieszyć, niechęć do zbliżeń intymnych, poczucie braku czasu na obowiązki i nieradzenia sobie z tym co trzeba zrobić każdego dnia, poczucie winy, negatywne postrzeganie samej siebie, lęk o zdrowie i życie dziecka, kobieta może bać się zostać z nim sama, trudności z nawiązaniem więzi uczuciowej z maluchem, lęk o własne zdrowie, lęk że skrzywdzi własne dziecko.

Wyróżniające jest wyraźne poszukiwanie wsparcia pośród rodziny, znajomych, przyjaciół czy nawet lekarza. Pojawiać się może panika, często strach jest tak silny, że kobiety nie chcą zostawać same nawet na chwilę.

Pomoc dla kobiety z depresją poporodową

Najważniejsze żeby świeżo upieczona mama przyznała się do tego sama przed sobą. Dobrze jeśli powie komuś z bliskich o pojawiających się objawach i skorzysta z fachowej pomocy. Działania lecznicze i terapeutyczne będą pozytywne dla niej i dla dziecka, ale i dla całej rodziny.

Artykuł Depresja poporodowa – masz prawo do słabości pochodzi z serwisu Dobryrodzic.pl.